معرفی و کاربرد آزمون
نقطه اشتعال بسته یکی از شاخصهای مهم در ارزیابی ایمنی و کنترل کیفیت فرآوردههای نفتی است. این آزمون پایینترین دمایی را تعیین میکند که در آن بخارهای حاصل از نمونه، در حضور منبع اشتعال و تحت شرایط مشخص آزمایش، بهصورت لحظهای شعلهور میشوند.
اهمیت آزمون
نتیجه این آزمون در ارزیابی ایمنی نگهداری، حملونقل و جابهجایی فرآوردههای نفتی کاربرد دارد. همچنین از آن برای کنترل کیفیت سوختها، روغنهای روانکننده و سایر فرآوردههای نفتی و بررسی احتمال وجود ترکیبات فرار و قابل اشتعال در نمونه استفاده میشود.
اصول آزمون:
در این روش، مقدار مشخصی از نمونه داخل محفظه دستگاه قرار میگیرد. نمونه تحت شرایط کنترلشده، گرم شده و در فواصل معین، منبع اشتعال در معرض بخارهای بالای سطح مایع قرار میگیرد. دمایی که در آن شعلهوری لحظهای مشاهده شود، پس از اعمال تصحیحات لازم، بهعنوان نقطه اشتعال نمونه گزارش میشود.
استاندارد مرجع:ASTM D93 و استاندارد ملی ایران به شماره 19695.



